Lieve, mooie jij...

 

Wat dapper dat je gezocht hebt. Wat fijn dat je ons gevonden hebt. Hiermee geef je jezelf zoveel toestemming om te zijn wie je bent. En... hiermee laat je bestaan wat ooit was, of misschien nog is. 

 

Gun jezelf die ruimte maar. Durf maar verder te kijken, durf maar te zoeken, durf maar te vinden. Durf maar te voelen. Durf jezelf maar tegen te komen, te vinden. Kom ons maar tegen onderweg. Want je hoeft het echt niet alleen te doen.

 

We weten hoe moeilijk en eng het kan zijn. Hoe eenzaam en eindeloos het kan voelen. 

 

Maar je bent er. Je bent hier. Je bent veilig. Durf er maar te zijn. Durf maar te zoeken. Durf maar te vinden. Je mag er zijn, ook als je de weg even niet meer weet.

 

Je mag er zijn. 

Jij die altijd zegt dat het goed gaat, terwijl het vanbinnen soms heel anders voelt. Jij die er zo goed in bent om masker op te zetten, dat je zelf misschien niet meer weet wie of wat er echt onder dat masker zit. Jij die te veel hebt meegemaakt, dingen die nooit hadden mogen gebeuren. 

 

Jij die daardoor hebt geleerd om je klein te maken, om altijd alert te zijn. Jij die misschien wel jezelf en al je zelfvertrouwen bent kwijtgeraakt. 

 

Leven met geheimen is niet makkelijk, maar er over praten is (zeker in het begin) minstens net zo moeilijk. Het is niet makkelijk om altijd te doen alsof het goed gaat. Maar laten zien hoe je je echt voelt, voelt ook kwetsbaar en eng. Het is niet fijn om last te hebben van herbelevingen en triggers. Het is niet fijn om te leven in angst. En... het is niet makkelijk om je alleen en onbegrepen te voelen. 

 

Het is oké om bang, boos, verdrietig of blij te zijn. Of allemaal tegelijk. Het maakt niet uit of het lang of kort geleden gebeurd is. Het maakt niet uit of het eenmalig was of dat het vaker gebeurde. Het maakt niet uit hoe veel er is gebeurd of wat er precies is gebeurd.

 

Het was er. Het is er. Het mag er zijn.

Jij mag er zijn.

When there are scars on your soul,

open wounds in your heart.

Keep them open, see the broken

pieces of your heart.

The shattered pieces of your soul.

 

Keep them open, let them be.

Feel them, understand them,

dive into your wounds and scars.

Be brave enough to say...

'These wounds and scars...

they belong to me' 

 

Don't ignore it, let it breath.

See and feel the pain that's underneath.

 

If you ignore it, it will fade away

on the outside, but on the inside

it will deepen and spread.

It has so much to say.

 

That moment will come.

Wounds wanting to release. 

And when that moment is there,

it will hurt so much more.

Because you don't know why it bleeds.

 

Stay with your wounds.

Stay with your scars.

Until they have healed.

 

Feel what they let you see.

The beauty of you

opening your vulnerability.

Be open, feel all of it.

Dare to be free.

 

One moment you will say...

'These wounds and scars...

they make me me.'

Als je ons vraagt wie we zijn... dan is dit het antwoord dat je krijgt...

Onze hoofden dichten

wanneer onze harten openen.

We spreken in schrijfsels.

We voelen met en voor een ander.

Er is ruimte in ons huis en in ons hart

voor mensen en dieren die het nodig hebben.

Gefascineerd door alles dat zo veel groter is dan wij;

de zon, de maan, de sterren, het donker, licht.

We hebben aandacht & liefde

voor alles dat leeft. 

We zijn altijd op zoek naar verbinding

het is magisch om stukjes van jezelf in een ander terug te vinden.


 

En dat is precies wat er bij ons gebeurde... We vonden stukjes van onszelf terug... in elkaar, bij elkaar. Maar hoe leggen we dat uit? Hoe vertellen we wie we zijn? Los van elkaar, en samen.

 

Wat schrijven we over onszelf... als alles waar 'Jij bent veerkrachtig' om gaat, alles wat we doen, eigenlijk zo samenhangt met wie we zijn? Hoe vangen we in woorden wie we zijn, waar we van dromen en hoe gelijk alles tussen ons gaat? Terwijl we dat proberen te vangen, wordt het kwetsbaar. Kwetsbaar en krachtig tegelijk. Want dat is wie we zijn. Terwijl we dat proberen te vangen, komen er tranen. Tranen van geluk, van herkenning, van pijn die er ooit was en eindelijk mag zijn, van voelen en gevoeld worden. Dit zijn wij. Alles hier zijn wij. We zijn delers, schrijvers & helers. We voelen, we durven, we leven. We houden van het licht & het donker. Zijn niet bang om te voelen wat er te voelen is. We zijn soulsearchers en spaceholders. We zijn altijd opzoek naar onszelf en naar het voelen van our souls (net als dat we stiekem altijd jouw mooie soul proberen te voelen, met al het donker en licht dat daarbij hoort). We hebben een kloppend hart voor het helende hart van een ander... zeker als die ander een verhaal heeft dat lijkt op dat van ons. 

 

Maar het allerbelangrijkste...

 

We zijn

(in elke betekenis van het woord...)

 

Liefs, 

Lianne & Karlijn