Lieve, bijzondere jij...

 

Jij die altijd zegt dat het goed gaat, terwijl het vanbinnen soms heel anders voelt. Jij die er zo goed in bent om masker op te zetten, dat je zelf misschien niet meer weet wie of wat er echt onder dat masker zit. Jij die te veel hebt meegemaakt, dingen die nooit hadden mogen gebeuren. 

 

Jij die daardoor hebt geleerd om je klein te maken, om altijd alert te zijn. Jij die misschien wel jezelf en al je zelfvertrouwen bent kwijtgeraakt. 

 

Het is niet makkelijk.. Leven met geheimen is niet makkelijk, maar er over praten is (zeker in het begin) minstens net zo moeilijk. Het is niet makkelijk om altijd te doen alsof het goed gaat. Maar laten zien hoe je je echt voelt is ook zo kwetsbaar en eng. Het is niet makkelijk om regelmatig last te hebben van herbelevingen en triggers. Het is niet fijn om te leven in angst. En...het is niet makkelijk om je alleen en onbegrepen te voelen. 

 

Maar lieve jij, je bent niet alleen! We zijn samen overlevingsmaatjes (veel mooier woord dan lotgenoot, vind ik dan:) ). Ik weet hoe het is. Ik weet hoe heftig en moeilijk het is. Maar ik weet ook hoe fijn het is om weer te kunnen leven in plaats van te overleven!  

 

Het is oké om bang, boos, verdrietig of blij te zijn. Of allemaal tegelijk. Het maakt niet uit of het lang of kort geleden gebeurd is. Het maakt niet uit of het eenmalig was of dat het vaker gebeurde. Het maakt niet uit hoe veel er is gebeurd of wat er precies is gebeurd.

 

Jij bent oké.

Je mag er zijn.

Je mag jezelf zijn.

Gewoon zoals je bent. 

 

Ik geloof in jou en in jouw (levens)verhaal. 

 

Lieve jij, kijk rustig eens rond.

 

En vergeet niet... je bent niet alleen! Je hoeft het niet alleen te doen
En... je mag er zijn...gewoon zoals jij bent!