03. mei 2017
Ken je dat gevoel..? Dat je je gewoon, simpelweg, niet veilig voelt? Dat vage, onrustige, soms enge gevoel. Of dat flashbacks en herbelevingen zorgen voor een onveilig gevoel... En wat doe je dan..? Wat helpt op die momenten om je toch een beetje veilig(er) te voelen? Ik heb een 'Voel-je-veilig-lijstje' gemaakt, speciaal voor die momenten! Een lijstje met allemaal dingen die mij helpen om me veilig te voelen. En het mooie is, dat jij heel makkelijk zelf ook zo'n lijstje kan maken!
20. april 2017
Dat is waar ik laatst achter kwam. Ik kan heel goed praten over wat ik heb meegemaakt en welke gevolgen dat voor mij had en heeft. Maar over details praten vind ik gewoon niet fijn. Ik vind het lastig. Een tijdje terug had ik een gesprek met mensen over 'mijn verhaal'. En in dat gesprek zei één van hen.. 'Ja.. je bent heel open... maar eigenlijk vertel je niks.'
01. december 2016
  Ik weet nooit zo goed hoe ik mezelf moet noemen.  In welk hokje ik mezelf moet plaatsen.  En eigenlijk wil ik mezelf ook helemaal niet in een hokje plaatsen.  Ik pas helemaal niet in een hokje, heb nooit in hokjes gepast.
Ik weet nooit zo goed hoe ik mezelf moet noemen. In welk hokje ik mezelf moet plaatsen. En eigenlijk wil ik mezelf ook helemaal niet in een hokje plaatsen. Ik pas helemaal niet in een hokje, heb nooit in hokjes gepast. Totaal onbelangrijk vind ik het ook... hoe het heet, welke naam het heeft en in welk hokje het past. Die namen en hokjes zijn er zodat mensen het begrijpen. Maar wat nou als er geen hokje is waar ik in pas. Geen groepje waar ik bij hoor? Geen hokje dat past bij wat ik doe en hoe...
08. november 2016
Soms vragen mensen me waarom ik het niet eerder heb gezegd. Waarom ik zo lang alles voor mezelf heb gehouden. Nou… omdat praten over seksueel misbruik niet makkelijk is. Ik vind het nog steeds lastig. En dat mag ook. Is helemaal oké. Het mag lastig zijn.
Ook ik heb er echt wel een tijd over gedaan om te praten over wat ik heb meegemaakt. Soms vragen mensen me waarom ik het niet eerder heb gezegd. Waarom ik zo lang alles voor mezelf heb gehouden. Nou… omdat praten over seksueel misbruik niet makkelijk is. Ik vind het nog steeds lastig. En dat mag ook. Is helemaal oké. Het mag lastig zijn.
26. oktober 2016
Ver weg gestopt in laatjes, achter deurtjes. In kastjes diep in je hart. Ver weg gestopt. Alles goed op slot. Veilig opgeborgen diep in je hart.
Ver weg gestopt Ver weg gestopt in laatjes, achter deurtjes. In kastjes diep in je hart. Ver weg gestopt. Alles goed op slot. Veilig opgeborgen diep in je hart. Ver weg gestopt, komt toch tevoorschijn. Precies als je het niet wil. Maar.. geheim blijft geheim. Je houdt het stil.
18. oktober 2016
Ze zei het. Zomaar. ‘Ik wist niet dat ik mensen nog vertrouwen kon. En het is dankzij jou dat ik weer weet dat ik dat wel kan.’
Ze zei het. Zomaar. ‘Ik wist niet dat ik mensen nog vertrouwen kon. En het is dankzij jou dat ik weer weet dat ik dat wel kan.’ Dat moest ik even laten bezinken. Direct schoot er van alles door mijn hoofd. Ik had eigenlijk helemaal niks gedaan. Ik was alleen maar gewoon mezelf geweest en had haar ook de ruimte gegeven om zichzelf te zijn. Meer niet. We hadden gepraat en gelachen. Dat ook! En genoten en geleefd! Maar eigenlijk had ik niks gedaan. Ze deed het zelf.. Zij durfde mij te...
14. oktober 2016
Onmisbaar onzichtbaar. Dat is wat ze was. Voor de wereld onzichtbaar. Niemand zag haar. Compleet onbereikbaar. Voor de wereld onzichtbaar hoe enorm breekbaar ze eigenlijk echt was.
Onmisbaar onzichtbaar Onmisbaar onzichtbaar. Dat is wat ze was. Voor de wereld onzichtbaar. Niemand zag haar. Compleet onbereikbaar. Voor de wereld onzichtbaar hoe enorm breekbaar ze eigenlijk echt was. Maar ze was daar. Niemand zag haar, zag wie ze vanbinnen was. Echt onzichtbaar. Maar voor hun onmisbaar. Onmisbaar onzichtbaar.
07. oktober 2016
Ik maakte de foto.. zomaar!  Gewoon omdat m’n haar leuk zat.  En mijn vriendin dat wilde zien.  Niet zomaar een foto..
Ik maakte de foto.. zomaar! Gewoon omdat m’n haar leuk zat. En mijn vriendin dat wilde zien. Niet zomaar een foto.. Een selfie nog wel. Als ik ergens een hekel aan heb… En toch maakte ik die foto. Het moment voelde gewoon goed. Ik deed het gewoon. En ik stuurde het naar mijn vriendin. Maar ze reageerde niet op m'n haar, wat ik zo leuk vond zitten. Ze typte iets heel anders…
07. oktober 2016
 Stel je voor... Iemand ontmoeten die ziet wat jij verstopt, die hoort wat jij niet kan vertellen, die begrijpt  wat niemand ooit begrepen heeft.
Stel je voor... Stel je voor... Iemand ontmoeten die ziet wat jij verstopt, die hoort wat jij niet kan vertellen, die begrijpt wat niemand ooit begrepen heeft. Stel je voor... Iemand ontmoeten die jou ziet zoals je echt bent. Hoe zou dat zijn?
27. september 2016
  Ik stap de bus in.. en ik zie je.  Je zit op zo’n 4-zits plek, met je rug naar me toe. Je kijkt door het raam.  Ik moet inchecken, de mensen achter mij wachten. Voor in de bus is geen plek vrij. De mensen achter mij moeten er ook langs. Ik moet doorlope
Ik stap de bus in.. en ik zie je. Je zit op zo’n 4-zits plek, met je rug naar me toe. Je kijkt door het raam. Ik moet inchecken, de mensen achter mij wachten. Voor in de bus is geen plek vrij. De mensen achter mij moeten er ook langs. Ik moet doorlopen. Maar dan moet ik langs jou. Stap voor stap kom ik dichterbij je. Ik herken je in alles. Je zwarte vest, de zwarte vans aan je voeten,je houding, je stoppelbaardje..

Meer weergeven